Kanun Numarası : 2872




Yüklə 128.41 Kb.
tarix11.03.2016
ölçüsü128.41 Kb.
1233

 

 



ÇEVRE KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN

KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ

 

          Kanun Numarası           : 2872



          Kabul Tarihi                 : 8/8/1983

          Yayımlandığı R. Gazete            : Tarih : 11/8/1983 Sayı : 18132

          Yayımlandığı Düstur     : Tertip: 5Cilt: 22 Sayfa : 499

 

             1 – 8/6/1984 tarih ve 222 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde numaraları: 4, 5, 6,7)



             Madde 4 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu kurul Başbakan veya görevlendireceği ilgili Devlet Bakanının başkanlığında İçişleri Sağlık ve Sosyal Yardım, Ulaştırma, Tarım ve Orman, Sanayi ve Teknoloji, Enerji ve Tabii Kaynaklar, İmar ve İskan, Köy İşleri ve Kooperatifler bakanları ile Devlet Planlama Teşkilatı ve Başbakanlık Çevre müsteşarlarından oluşur. Kurulun sekreterya görevleri Başbakanlık Çevre Müsteşarlığınca yürütülür.

             Kurul üç ayda bir toplanır ve gerektiğinde Başbakan tarafından toplantıya çağrılabilir.

             Madde 5 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Kurul aşağıdaki görevleri yerine getirir.

             a) Bu Kanunda belirtilen ilkeler doğrultusunda çevrenin korunması, çevre kirliliğinin önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi için gereken prensip kararlarını almak,

             b) Gerçekleştirilen faaliyetleri gözden geçirmek, gelecek dönemlere ait esasları tespit etmek, hedefleri belirlemek,

             c) Çevre kirliliği ile ilgili plan ve programları incelemek,

             d) Çevrenin korunması ve çevre kirliliğini önlemek maksadıyla ülke şartlarına uygun teknolojiyi belirlemek, bu maksatla kurulacak tesislerin niteliklerini saptamak,

             e) Kırsal ve kentsel alanda arazi kullanımı ilkeleri ile buna paralel olarak koruma alanları ve bu alanlarda uygulanacak kullanım esaslarını belirlemek

             f) Kirlenmenin mevcut olduğu ve olması muhtemel bölgeleri tespit etmek,

             g) Çevre kirliliği ile mücadelede ve çevrenin iyileştirilmesinde görev alacak olan çeşitli bakanlıklar ve kuruluşlar arasında işbirliği ve koordinasyon esaslarını düzenlemek ve bu esasların uygulanmasını sağlamak.

             Madde 6 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Her ilde valinin başkanlığında il idare şube başkanları, belediye başkanı, varsa o ilde bulunan yükseköğretim kurumu temsilcisi, sanayi odası başkanından oluşan bir Mahalli Çevre Kurulu kurulur. Kurulun sekreterya görevleri il sağlık müdürlüklerince yürütülür.

             Kurul ayda bir toplanır ve gerektiğinde başkan tarafından toplantıya çağrılabilir.

1234


 

             Madde 7 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Kurul aşağıdaki görevleri yerine getirir.

             a) Yüksek Çevre Kurulunun kararları çerçevesinde çevre kirliliğinin önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi için gerekli kararları almak,

             b) Çevre kirliliğinin önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi ile ilgili uygulama programlarını il düzeyinde hazırlamak ve uygulanmasını sağlamak,

             c) Çeşitli bakanlık ve kuruluşların il düzeyindeki faaliyetlerini izlemek, birleştirmek, yönlendirmek ve bu konuda gerekli koordinasyonu sağlamak,

             d) İlde bulunan tesis ve işletmelerin çevre kirliliği açısından yapılan denetlemelerine ait raporları incelemek, değerlendirmek ve gerekli önlemleri almak,

             e) Çevre kirliliğini önleyici tedbirleri ihtiva eden eğitici faaliyetler düzenlemek,

             f) İl düzeyinde çevre sorunlarını belirleyip çözüm önerileriyle birlikte Başbakanlık Çevre Müsteşarlığına bildirmek.

             2 – 4/6/1986 tarih ve 3301 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 18, 20, 21, 22, 24)

             Madde 18 bent (a,b,c,d) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             a) Motorlu taşıt araçlarının fenni muayeneleri sırasında ayrıca alınacak fenni muayene ücretinin onda bir oranında,

             b) Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre gemi siciline tescil edilen her türlü deniz aracından gros ton başına her yıl alınacak on lira,

             c) Hava taşıt araçlarından, yurt içi taşımaları için ayrıca alınacak yolcu başına bilet bedelinin binde ikisi ile taşınan yük için ton başına yılda yüzlira,

             d) Yüksek Çevre Kurulunca belirlenen yerlerdeki fabrika, işyeri, eğlence yeri, atölyelerden ayrıca alınacak gelir vergisinin binde biri oranında,

             Madde 20 bent (a,b,c,d) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             a) 8 inci maddesinin birinci fıkrasındaki yasağa uymayanlara onbin lira; aynı maddenin ikinci fıkrasındaki yükümlülüğü, yetkili mercilerce usulüne göre yapılan bildirime rağmen yerine getirmeyenlere ellibin lira,

             b) Yönetmelikte gösterilen koruma ve kullanım esaslarına aykırı davranmak suretiyle 9 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki yasaklara uymayanlara onbin lira,

             c) Yönetmelikle belirlenen sınırlamalara uymamak suretiyle 13 üncü maddesine aykırı davranışta bulunanlara yüzbin lira,

             d) 14 üncü maddesine aykırı davranışta bulunan ve önlemeleri almayanlara ikibinbeşyüz lira,

             Madde 21 bent (a,b,c) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             a) 11 inci maddesinin birinci fıkrasındaki yükümlülüğü yerine getirmeyen kuruluş ve işletmelere yüzbin lira, aynı maddenin üçüncü fıkrasındaki önlemleri almayan kuruluş ve işletmelere ellibin lira,

             b) 11 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen haber verme yükümlülüğünü yerine getirmeyen kuruluş ve işletmelere yirmibeşbin lira,

             e) 12 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere uymayan kuruluş ve işletmelere ellibin lira,

1235

 

             Madde 22 bent (a,b,c) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)



             a) Balast tahliyesi yapan tankerlerden, 1000 (dahil) gros tona kadar olanlara 500.000 lira, 1000 ila 5000 (dahil) gros ton arasındakilere 1.000.000 lira, 5000 gros tondan fazla olanlara 5.000.000 lira,

             b) Tankerler dahil diğer gemilerden, her türlü atık ve artık döken, sintine tahliyesi yapanlara 18 (dahil) ila 1000 (dahil) gros ton arasındakilere, 500.000 lira, 1000 gros tondan fazla olanlara 1.000.000 lira,

             c) 18 (hariç) gros tona kadar olan gemilere ve gemi tarifine uymayan denizi kirleten veya sintine basan (İki zamanlı kıçtan takmalı ve benzine yağ karıştırarak çalışan motorlu teknelerin eksoz kirletmeleri hariç) deniz vasıtalarına 25.000 lira,

             Madde 24 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Yukarıdaki maddelerde gösterilen cezalar doğrudan doğruya mahallin en büyük mülki amiri tarafından verilir. Bu cezalar 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre mal memurluğunca tahsil edilir. Ancak 22 nci maddede gösterilen cezalar:

             a) Liman sınırları içinde, doğrudan doğruya liman başkanları tarafından verilir. Cezayı derhal ve defaten ödemeyen ve bu hususta teminat ve kefalet göstermeyen gemiler, diğer deniz vasıtaları, 5 günden 15 güne kadarseyrüsefer veya faaliyetten menolunur.

             Bu müddet hitamında, ceza ödenmediği takdirde, bu ceza 6183 sayılı Amme Alacaklarının tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri gereğince tahsil edilir.

             b) Liman sınırları dışında, cezalar doğrudan doğruya Sahil Güvenlik bot komutanlarınca verilir. Cezayı derhal ve defaten ödemeyen gemiler ve götürülebilen diğer deniz vasıtaları en yakın ve uygun limana götürülerek savcılığa teslim edilir ve bu gemiler hakkında (a) fıkrasında belirtilen hususlar uygulanır.

             Kendi makineleri ile tahrik edilemeyen deniz vasıtaları hakkında gerekli zabıt tutularak, durum en yakın sahildar il veya ilçe merkezindeki savcılığa intikal ettirilir.

             c) Liman teşkilatının bulunmadığı yerlerdeki kirletmeler ile, bütün göl ve akarsulara yapılan kirletmeler için mülki amirlerin ceza verme yetkileri saklıdır. Gerekli denetimi yukarıdaki esaslara uygun olarak yaparlar.

             Makbuz karşılığında tahsil edilen para cezaları, mahallin en büyük mal memurluklarına yatırılır.

             Gemi ve deniz araçlarına verilecek cezalarda suçun tespiti, cezanın kesilmesi usulleri ile ceza uygulamasında kullanılacak makbuzların şekli, dağıtımı ve kontrolü hususundaki esaslar yönetmeliklerle belirlenir.

             3 – 18/5/1987 tarih ve 3362 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:18)

             Madde 18 fıkra (b) – (4/6/1986 tarih ve 3301 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             b) Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre gemi siciline tescil edilen her türlü deniz aracından gros ton başına her yıl alınacak bin lira,

1236


 

             4 – 3/3/1988 tarih ve 3416 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri (Madde numaraları: 3, 9, 12, 18, 19, 28, 31, 32.)

             Madde 3 fıkra (e),(f) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             e) İstisnai durumlar saklı olmak üzere kirlenmenin önlenmesi, sınırlandırılması ve mücadele için yapılan harcamaların kirleten tarafından karşılanmasıesastır.

             f) Çevreyi kirletenler ve çevreye zarar verenler sebep oldukları kirlenme ve bozulmadan doğan zararlardan dolayı kusur şartı aranmaksızın sorumludurlar.Ancak bunlar, kirlenmenin önlenmesi ve sınırlanması için yapılan giderleri ödeme sorumluluğundan, söz konusu kirlenmeyi önlemek için gerekli her türlü tedbiri aldıklarını ispat etmek kaydıyla kurtulabilirler.

             Madde 9 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Kırsal ve kentsel alanda arazi kullanım kararına uygun olarak tespit edilen koruma alanları ve bu alanlarda uygulanacak koruma ve kullanım esasları yönetmelikle belirlenir.

             Tespit edilen bu esaslar çerçevesinde aşırı ve yanlış kullanım nedeniyle ülkenin temel ekolojik sistemlerinin dengesinin bozulması, hayvan ve bitki türlerinin nesillerinin tehlikeye düşürülmesi, doğal zenginliklerin bütünlüklerinin tahribi yasaktır.

             Madde 12 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Atık ve artıkların arıtılması, uzaklaştırılması ve zararsız hale getirilmesi ile ilgili denetimlerin nasıl ve hangi kurum ve kuruluşlarca yapılacağı, denetleme elemanlarının nitelikleri ve yetkileri yönetmelikle belirlenir.

             Kuruluş ve işletmeler faaliyetlerinin denetlenmesi için çıkardıkları atık ve artıkların özellik ve miktarına ilişkin bilgileri sürekli ve düzenli olarak belirlemek ve bu hususu belgelemekle yükümlüdürler.

             Madde 18 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Fonun gelirleri:

             Çevre Kirliliğini Önleme Fonu;

             a) (Değişik: 4/6/1986–3301/1 md.) Motorlu taşıt araçlarının fenni muayeneleri sırasında ayrıca alınacak fenni muayene ücretinin onda ikisi oranında,

             b) (Değişik: 18/5/1987–3362/1 md.) Türk Ticari Kanunu hükümlerine göre gemi siciline tescil edilen her türlü deniz aracından gros ton başına her yıl alınacak yüz lira,

             c) (Değişik: 4/6/1986–3301/1 md.) Hava taşıt araçlarından yurt içi taşımaları için ayrıca alınacak yolcu başına bilet bedelinin binde beşi ile taşınan yük için ton başına yılda beşyüz lira,

             d) (Değişik: 4/6/1986–3301/1 md.) Fabrika, işyeri, eğlence yeri, atölyelerden, ayrıca alınacak gelir vergisinin binde üçü oranında,

             Fona katılma payları ile;

             e) Çevre Müsteşarlığının bütçesine bu amaçla her yıl konan ödeneklerden,

             f) Fondan verilecek kredilerin faizlerinden,

             g) Yardım ve bağışlardan,

             h) Bu Kanuna göre verilecek para cezalarından,

             Oluşur.

             Fonun gelirleri bir Devlet bankasında açılacak hesapta toplanır.

1236-1


 

             Bu maddenin a,b,c ve d fıkraları gereğince toplanan paralar ertesi ayın 15'ine kadar belirtilen Devlet bankasındaki hesaba yatırılır. Zamanında bu işlemi yerine getirmeyen ilgili kurum ve kuruluşlar fon için toplanan meblağı % 10 faiziyle öderler. Gecikmeye sebep olanlar hakkında kanuni işlem yapılır.

             Madde 19 fıkra beş, bend (h)–(9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             h) Çevre kirliliğini önleyici ve çevreyi iyileştirici faaliyetlerde kullanılacak olan her türlü araç gereç alımı,

             Madde 28 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Kirletenin sorumluluğu:

             Kirletenin kirlenmeyi durdurmak, gidermek veya azaltmak için gerekli önlemleri almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca doğrudan alınması nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan gerekli harcamalar 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre kirletenden tahsil edilir.

             Kirletenin, meydana gelen zarardan ötürü genel hükümlere göre tazminat sorumluluğu saklıdır.

             Madde 31 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkarılacak yönetmelikler, ilgili bakanlıkların görüşü alınarak Başbakanlık Çevre Müsteşarlığınca hazırlanır. "Yüksek Çevre Kurulu" tarafından uygun görüldükten sonra, Kanunun yürürlüğe girmesinden başlayarak en geç bir yıl içinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulur.

             Madde 32 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanuna göre yürürlüğe konulacak yönetmeliklerin yayımından itibaren deniz kirliliğinin önlenmesi hususunda 618 sayılı Limanlar Kanununun 4 ve 11 inci maddeleri gereği yürürlükte bulunan ceza hükümleri uygulanmaz.

             5 – 13/3/1990 tarih ve 409 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri, (Madde numaraları: 5)

             Madde 5 – (3/3/1988 tarih ve 3416 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İl Çevre Kurulu valinin başkanlığında, Merkez Çevre Kuruluna dahil Bakanlık ve kuruluşlardan taşra teşkilatı olanların ildeki temsilcilerinden oluşur. İldeki Belediye Başkanı, Sanayi Odası, Ticaret Odası, Ticaret ve Sanayi Odası, Ziraat Odası bulunan illerde bu odaların Başkanları da kurula katılırlar. Kurulun sekreterya görevleri il sağlık müdürlüklerince yürütülür.

             Kurul ayda bir toplanır ve gerektiğinde başkan tarafından toplantıya çağrılabilir.

             İl Çevre Kurulu, Merkez Çevre Kurulunca çevre kirliliğine yol açan ve faaliyet kolları itibariyle gruplandırılan işletmelerin derecelerini belirler.

             Kurul dereceleri belirlerken, işletmelerin kapasitesini, arıtma tesislerinin bulunup bulunmadığını, çevreye verdiği zararın ölçüsünü, cirolarını ve tesisin bulunduğu yerin ekolojik, ekonomik, teknik, teknolojik ve benzeri özelliklerini dikkate alır.

1236-2

 

             6 – 9/8/1991 tarih ve 443 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 4)



             Madde 4 – (3/3/1988 tarih ve 3416 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Çevre kirliliğine yol açan işletmeleri bu Kanunun 18 inci maddesinin (ı) bendine göre faaliyet kolları itibariyle gruplandırmak ve Bakanlar Kurulu Kararına sunmak üzere Merkez Çevre Kurulu kurulmuştur.

             Bu kurul, Çevre Genel Müdürlüğünün başkanlığında İçişleri, Maliye ve Gümrük, Bayındırlık ve İskan, Sağlık ve Sosyal Yardım, Ulaştırma, Tarım Orman ve Köyişleri, Sanayi ve Ticaret, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı, Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu ve Türkiye Atom Enerjisi Kurumu yetkililerinden oluşur.

             Çevre kirliliğine yol açan işletmelerin faaliyet kolları itibariyle gruplandırılması kararında Türkiye Ticaret, Sanayi, Deniz Ticaret Odaları ve Ticaret Borsaları Birliğinden üç, Türkiye Ziraat Odaları Birliğinden bir üye de kurula katılır.

             Kurul üç ayda bir toplanır ve gerektiğinde her zaman Başkan tarafından toplantıya çağrılabilir.

             Kurulun sekreterya görevlerini Çevre Genel Müdürlüğü yürütür.

             7 – 21/2/2001 tarih ve  sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde numaraları: 17, 18, 19)

             Madde 17 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Çevre kirliliğinin önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi için «Çevre Kirliliğini Önleme Fonu» kurulmuştur.

             Çevre kirliliğinin önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi için gerekli harcamaların % 45’ine kadarı, en çok yirmi yıl vadeli kredilerle Çevre Kirliliğini Önleme Fonundan desteklenir.

             Madde 18 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Çevre Kirliliğini Önleme Fonunun gelirleri;

             a)Motorlu taşıt araçlarının her fenni muayenesi sırasında fenni muayene ücretinin beşte biri oranında, bir defaya mahsus olmak üzere motorlu taşıt alım vergisi tutarının dörtte biri oranında ayrıca tahsil edilen bedellerden,

             b)Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre gemi siciline tescil edilen ve 18 (dahil) gros tonun üzerinde olan her türlü deniz aracından gros ton başına her yıl alınacak yüz liradan (yüzelli lira), (1)

             c) Hava taşıt araçlarından yurt içi taşımaları için ayrıca alınacak yolcu başına bilet bedelinin binde beşinden ve taşınan yük için ton başına yılda alınacak beşyüz liradan (yediyüzelli lira), (1)

             d) Çevre Genel Müdürlüğünün bütçesine bu amaçla her yıl konan ödeneklerden,

             e) Fon’dan verilecek kredilerin faizleri ile banka faizlerinden,

             f) Bağış ve yardımlardan,

             g) Bu Kanunla alınması hükme bağlanan iştirak payları, tazminat ve diğer gelirlerden,

             h) Fon’a ait tesis ve işletmelerce üretilen araç ve gerecin satışından elde edilen gelirlerden,

             ı) Merkez çevre kurulunca, çevre kirliliğine yol açtığı belirlenen işletmelerden, aağıdaki tarifeye göre alınacak iştirak paylarından,

——————————



(1)    Bu bentlere Kanunla getirilmiş olan miktarlar aynen bırakılmış; 8/1/1992 tarih ve 92/2628 sayılı Kararname ile tespit edilen miktarlar ise metne parantez içinde siyah puntolar ile işlenmiştir.

1236-3


 

   Çevre kirliliğine                                   Alınacak aylık iştirak payı tutarı



    Yol açan işletmeler                       I. Derece            II. Derece            III. Derece    

1. Grup                                          600 000 TL.        400 000 TL.         200 000 TL.

2.Grup                                           400 000 TL.        200.000 TL.         100 000 TL.

3. Grup                                          200 000 TL.        100 000 TL.           50 000 TL.

4. Grup                                          100 000 TL.          50 000 TL.           25 000 TL.

5. Grup                                            50 000 TL.          25 000 TL.           12 500 TL.

 

j. Bu Kanuna göre verilecek para cezalarından,



Oluşur.

             Bakanlar Kurulu bu tarifede yer alan aylık iştirak payları tutarlarını her grup ve/veya her derece itibariyle ayrı ayrı veya topluca 10 katına kadar artırmaya veya Kanunda yazılı miktarlara kadar indirmeye, ayrıca bu maddenin (ı) bendi dışındaki maktu ve nispi hadleri ayrı ayrı veya topluca sıfır (0)’a kadar indirmeye veya %50’sine kadar artırmaya yetkilidir.

             Fonun gelirleri bir Devlet bankasında açılacak hesapta toplanır.

             Bu maddenin (a), (b), (c) bentleri gereğince toplanan paraların ilgililerce en geç ertesi ayın onbeşine kadar Fonun Devlet Bankasındaki hesabına yatırılması zorunludur. Tahsil edilen gelirleri ve ödenecek iştirak paylarını zamanında yatırmayanlar hakkında Fon idaresi, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanarak gelirlerinin tahsil edilmesi için Fon mükellefinin bağlı olduğu vergi dairesinden talepte bulunur. Vergi dairesinde mükellefiyeti olmayanların fona ödemeleri gereken meblağın hangi dairece tahsil edileceğine Maliye ve Gümrük Bakanlığı karar verir.

             Vergi Dairesi, tahsil ettiği Fona ait meblağı Maliye ve Gümrük Bakanlığının belirleyeceği esaslara göre Fon’un Devlet Bankasındaki hesabına aktarır.

             Bu maddenin (ı) bendi gereğince alınacak iştirak payları büyükşehir belediye hudutları içinde büyükşehir belediyeleri tarafından makbuz karşılığı tahsil edilerek mahallin en büyük mal memurluğuna yatırılır. Diğer yerlerde bu iştirak paylarını almaya mahallin en büyük mülki amiri yetkilidir. Bu iştirak payları, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre mal memurluğunca tahsil edilir.

             Mahallin en büyük mülki amiri veya büyükşehir belediye başkanlıklarınca tahsil edilen iştirak paylarının %30’u tahsil ile ilgili işlemler ve bölgenin çevre kirliliğini önleme projelerinde kullanılmak üzere tahsilatın yapıldığı yer il özel idaresi veya tahsil eden büyükşehir belediyesine, % 70’i ise iştirak paylarının toplandığı ayı takip eden ayın onbeşine kadar Çevre Kirliliğini Önleme Fonuna aktarılır.

             Zamanında bu işlemi yerine getirmeyen ilgili kuruluşlar fon için toplanan meblağı % 10 fazlasıyla öderler. Gecikmeye sebep olanlar hakkında kanuni işlem yapılır.

             Fon İdaresi ile bu idarenin emrinde kurulan Fon; kurumlar vergisinden, yapılacak bağış ve yardımlar nedeniyle veraset ve intikal vergisinden, yapacakları her türlü muameleler dolayısıyla damga vergisinden, açtıkları krediler dolayısıyla lehte tahakkuk edecek faizler banka ve sigorta muameleleri vergisinden muaftır.

             Madde 19 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Çevre Kirliliğini Önleme Fonu Başbakanlık Çevre Müsteşarlığı aracılığı ile kullanılır.

             Fonun ita amiri Çevre Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Devlet Bakanıdır.

             Bu Fondan yapılacak harcamalar 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanunu ve 2490 sayılı Artırma ve Eksiltme ve İhale Kanunu hükümlerine tabi değildir.

             Fonun gelir ve giderlerine ilişkin belgeler bütçe yılının hitamından itibaren üç ay içinde denetlemek üzere Sayıştay Başkanlığına verilir.

             Fon ancak aşağıdaki maksatlar için kullanılır.

             a) Çevre kirliliğini önleyici araştırma faaliyetleri,

             b) Çevrenin temizlenmesi,

             c) Çevre kirliliğini önleyici eğitim faaliyetleri,

1236-4

 

             d) Personel yetiştirilmesi,



             e) Teknoloji ve proje satın alınması,

             f) Proje yarışmaları düzenlenmesi,

             g) Arıtma tesisi yapacak olan gerçek ve tüzelkişilere kredi yardımı,

             h) (Değişik: 3/3/1988 -3416/7 md.) Çevre kirliliğini önleyici ve çevreyi iyileştirici faaliyetlerde kullanılacak olan her türlü araç gereç alımı, bu araçların bakımı, onarımı ile bu tür araç gerecin yapımı için kurulacak tesis ve işletmeler,

             ı) Ağaçlandırma,

             i) Hayvan ve bitki nesillerinin ıslahı için yapılacak çalışmalar.

             Fonun gelirlerinin tahsili, tespit edilecek Devlet bankasına yatırılması, kullanımı ile ilgili hususlar ve esaslar Maliye Bakanlığının uygun görüşü alınarak yönetmelikle belirlenir.                            8 –10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde numarası: 24)

             Madde 24 fıkra bir bend (a) üçüncü paragraf- (4/6/1986 tarihli ve 3301 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Büyükşehir Belediyeleri tarafından verilen para cezaları makbuz karşılığında tahsil edilerek mahallin en büyük mal memurluğuna yatırılır. Mal memurluğuna yatırılan cezanın % 20'si Büyükşehir Belediyesine, % 80'i Çevre Bakanlığı Merkez Saymanlığı hesabına aktarılır.(1) Çevre Kirliliğini Önleme Fonuna aktarılan miktarın % 50'sine kadar olan kısmı Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının önerisi ile çevre sağlığını ıslah işlerinde kullanılır. (2)

9 –26/4/2006 tarihli ve 5491 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde numarası: 1,2,3,4,5,9,10,11,12,13,14, 15,16,18,20,21,22,23,24,25,26,29,30 ve Ek Madde)

             Madde 1 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun amacı, bütün vatandaşların ortak varlığı olan çevrenin korunması, iyileştirilmesi; kırsal ve kentsel alanda arazinin ve doğal kaynakların en uygun şekilde kullanılması ve korunması; su, toprak ve hava kirlenmesinin önlenmesi; ülkenin bitki ve hayvan varlığı ile doğal ve tarihsel zenginliklerinin korunarak, bugünkü ve gelecek kuşakların sağlık, uygarlık ve yaşam düzeyinin geliştirilmesi ve güvence altına alınması için yapılacak düzenlemeleri ve alınacak önlemleri, ekonomik ve sosyal kalkınma hedefleriyle uyumlu olarak belirli hukuki ve teknik esaslara göre düzenlemektir.

             Madde 2 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunda geçen;

             a) "Çevre Korunması" terimi; ekolojik dengenin korunması, havada, suda,toprakta kirlilik ve bozulmaların önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi için yapılan çalışmaların bütününü,

             b) "Ekolojik Denge" terimi; insan ve diğer canlıların varlık ve gelişmelerini sürdürebilmeleri için gerekli olan şartların bütününü,

——————————



(1)  Bu paragrafta geçen “Çevre Kirliliğini Önleme Fonuna” ibaresi, 21/2/2001 tarih ve 4629 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle “Çevre Bakanlığı Merkez Saymanlığı hesabına” şeklinde değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.

(2)  Bu maddenin son cümlesi; 21/2/2001 tarih ve 4629 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

 

 1236-5



 

             c) "Çevre Kirliliği" terimi; insanların her türlü faaliyetleri sonucu, havada, suda ve toprakta meydana gelen olumsuz gelişmelerle ekolojik dengenin bozulması ve aynı faaliyetler sonucu ortaya çıkan koku, gürültü ve atıkların çevrede meydana getirdiği arzu edilmeyen sonuçları,

             d) "Kirleten" terimi;fiilleri sonucu doğrudan veya dolaylı olarak çevre kirliliğine sebep olan gerçek ve tüzelkişileri,

             e) "Atık" terimi; herhangi bir faaliyet sonucunda çevreye atılan veya bırakılan zararlı maddeleri,

             f) "Alıcı Ortam" terimi; atıkların bırakıldığı yakın veya uzak çevreyi,

             İfade eder.

             Madde 3 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Çevre korunmasına ve çevre kirliliğinin önlenmesine ilişkin genel ilkeler şunlardır:

             a) Çevrenin korunması ve çevre kirliliğinin önlenmesi gerçek ve tüzelkişilerle vatandaşların görevi olup, bunlar bu konuda alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdürler.

             b) Çevre korunmasına ve kirliliğine ilişkin karar ve önlemlerin alınması ve uygulanmasında; insan ve diğer canlı varlıkların sağlığının korunması, alınacak önlemlerin kalkınma çabalarına olumlu ve olumsuz etkileri ile fayda ve maliyetleri dikkate alınarak kısa ve uzun vadeli değerlendirmelerin yapılması esastır.

             c) Arazi ve kaynak kullanım kararlarını veren ve proje değerlendirmesi yapan yetkili kuruluşlar, kalkınma çabalarını olumsuz yönde etkilememeyi dikkate alarak çevrenin korunması ve kirlenmemesi hedefini gözetirler.

             d) Ekonomik faaliyetlerde ve üretim metodlarının tayininde çevre sorunlarının önlenmesi ve sınırlandırılması amacıyla en elverişli teknoloji ve yöntemler seçilir ve uygulanır.

             e) (Değişik: 3/3/1988 - 3416/1. md.) Kirlenmenin önlenmesi, sınırlandırılması ve mücadele için yapılan harcamaların kirleten tarafından karşılanması esastır. Kirletenin kirlenmeyi durdurmak, gidermek ve azaltmak için gerekli önlemleri almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca doğrudan alınması nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan gerekli harcamalar 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre kirletenden tahsil edilir.

             Ancak kirletenler, kirlenmenin önlenmesi ve sınırlanması için yapılan giderleri ödeme yükümlülüğünden söz konusu kirlenmeyi önlemek için gerekli her türlü tedbiri aldıklarını ispat etmek kaydıyla kurtulabilirler.

             f) (Değişik: 3/3/1988 - 3416/1. md.) İnilebilecek en düşük kirlenme seviyesi esas alınarak, bu seviyenin üstünde meydana gelebilecek kirlenmeler için bu Kanunun 18 inci maddesinin (ı) bendinde belirlenen ücretler ayrıca alınır.

             g) Çevrenin korunması ve kirlenmenin önlenmesi konusunda alınacak tedbirlerin bir bütünlük içinde tespiti ve uygulanması esastır.

             Çevre Korunması     

             Madde 9 – (3/3/1988 tarihli ve 3416 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Kırsal ve kentsel alanda arazi kullanım kararına uygun olarak tespit edilen koruma alanları ve bu alanlarda uygulanacak koruma ve kullanım esasları yönetmelikle belirlenir.

1236-6


 

             Tespit edilen bu esaslar çevresinde aşırı ve yanlış kullanım, her türlü çöp ve atıkların yurt dışından getirilmesi nedeniyle ülkenin temel ekolojik sistemlerinin dengesinin bozulması, hayvan ve bitki türlerinin nesillerinin tehlikeye düşürülmesi, doğal zenginliklerin bütünlüklerinin tahribi yasaktır.

             Bakanlar Kurulu, ülke ve dünya ölçeğinde ekolojik önemi olan çevre kirlenmeleri ve bozulmalarına duyarlı alanları, tabii güzelliklerin ileriki nesillere ulaşmasını emniyet altına almak üzere gerekli düzenlemelerin yapılabilmesi amacıyla, "Özel Çevre Koruma Bölgesi" olarak tespit ve ilan etmeye, bu alanlarda uygulanacak koruma ve kullanma esasları ile plan ve projelerin hangi Bakanlıkça hazırlanıp yürütüleceğini belirlemeye yetkilidir.

             Yukarıdaki fıkraya göre uygulamanın gerçekleştirilebilmesi amacıyla, ilgili Bakanlıkça 27.9.1984 gün ve 3046 sayılı Kanunun 17 nci maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi hükümlerine göre geçici teşkilat kurulabilir. Bu belgelere ilişkin plan ve projelerin hazırlanmasında, 3.5.1985 tarihli ve 3194 sayılı Kanunun 9 uncu maddesi hükümleri uygulanmaz.

             Çevresel etki değerlendirilmesi:

             Madde 10 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gerçekleştirmeyi planladıkları faaliyetleri sonucu çevre sorunlarına yol açabilecek kurum kuruluş ve işletmeler bir "Çevresel Etki Değerlendirme Raporu hazırlarlar. Bu raporda çevreye yapılabilecek tüm etkiler göz önünde bulundurularak çevre kirlenmesine sebep olabilecek atık ve artıkların ne şekilde zararsız hale getirilebileceği ve bu hususta alınacak önlemler belirtilir.

             "Çevresel Etki Değerlendirme Raporu" nun hangi tip projelerde isteneceği, ihtiva edeceği hususlar ve hangi makamca onaylanacağına dair esaslar yönetmelikle belirlenir.

             (Ek fıkra: 26/5/2004-5177/28 md.) Petrol, jeotermal kaynak ve maden arama faaliyetleri, çevresel etki değerlendirmesi (ÇED) kapsamı dışındadır.

             (Ek fıkra: 26/5/2004-5177/28 md.) Madenlerin işletilmesi ile ilgili hususlar Maden Kanununun 7 nci maddesine göre yürütülür.



İşletme izni ve haber verme yükümlülüğü:

             Madde 11 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gerçekleştirilmesi planlanan kurum, kuruluş ve işletmeler mevzuatta öngörülen arıtma tesis veya sistemlerini müstakil veya ortak olarak kurmakla yükümlüdürler. Arıtma tesis veya sistemleri kurulup işletmeye hazır hale getirilmedikçe, kurum, kuruluş ve işletmelere işletme ve kullanım izni verilmez.

             İşletme izni alarak faaliyete geçen herhangi bir kurum, kuruluş ve işletme, faaliyetlerinde değişiklikler yapmayı ve tesisini büyütmeyi planladığında girişimlerini önceden mahallin en büyük mülki amirine haber vermekle yükümlüdür. Mülki amir durumu derhal Başbakanlık Çevre Müsteşarlığına ve ilgili bakanlığa bildirir.

             Her türlü atık ve artıkların arıtılması, uzaklaştırılması veya zararsız hale getirilmesi ile yükümlü kuruluşlar da bu işlemlerin yerine getirilmesinde çevreye zarar vermeyecek önlemleri alırlar.

             Atık ve artıkların doğrudan veya dolaylı şekilde alıcı ortama verilmesinde uygulanması gereken teknik usuller alıcı ortamın özelliği ve o ortamdan yararlanma imkanları göz önünde tutularak yönetmelikle belirlenir.

1236-7

 

             Denetim



             Madde 12 – (3/3/1988 tarihli ve 3416 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Atık, artık ve yakıtların arıtırılması, uzaklaştırılması, zararsız hale getirilmesi ve ithali ile ilgili denetimler Çevre Genel Müdürlüğünce yapılır. Denetimlerin nasıl yapılacağı, denetleme elemanlarının nitelikleri, yönetmelikle belirlenir.

             Kuruluş ve işletmeler faaliyetlerinin denetlenmesi için kullandıkları yakıtın ve çıkardıkları atık ve artıkların özellik ve miktarına ilişkin bilgileri sürekli ve düzenli olarak belirlemek, bu hususu belgelemekle ve bunları Çevre Genel Müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdürler.

                Zararlı kimyasal maddeler:



Madde 13 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

Havada, suda veya toprakta kalıcı özellik gösteren ve ekolojik dengeyi bozan kimyasal maddelerin üretim, ithal, taşıma, depolama ve kullanımında çevre korunması esasları dikkate alınır. Bu tür maddelerin üretim, ithal, taşıma, depolama ve kullanımına ilişkin sınırlamalar yönetmelikle belirlenir.

             Madde 14 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Kişilerin huzur ve sükununu,beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde yönetmelikle belirlenen standartlar üzerinde gürültü çıkarılması yasaktır. Fabrika, atölye, işyeri, eğlence yeri, hizmet binaları, konutlar ve ulaşım araçlarında gürültünün asgariye indirilmesi için gerekli önlemler alınır.

             Madde 15 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunda yazılı yasaklara aykırı hareket eden veya kanunla belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen kurum, kuruluş ve işletmelere mahallin en büyük mülki amiri, bu yasaklara aykırı faaliyeti düzeltmek ve kanunda belirtilen yükümlülükleri yerine getirmek üzere esasları yönetmelikle belirlenen yeteri kadar bir süre verir.

             Bu süre içinde yasaklara aykırı hareket ve yükümlülüğü yerine getirmemekten dolayı ayrıca ceza verilmez.

             Bu süre sonunda bunları yapmayan kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyeti, yasağın veya yerine getirilmeyen yükümlülüğün çeşit ve niteliğine göre kısmen veya tamamen, süreli veya süresiz olarak durdurulur.

             Madde 16 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Çevre kirliliğinin toplum sağlığı yönünden tehlike yarattığı hallerde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı kendiliğinden veya Başbakanlık Çevre Müsteşarlığının talebi üzerine, bu kirlenmeye yol açan faaliyetlerin geçici bir süre için kısmen veya tamamen durdurulmasına karar verir ve kararın uygulanmasını mahallin en büyük mülki amirinden ister.

             Söz konusu faaliyetler bu gibi hallerde, mahallin en büyük mülki amirinin, vereceği kararla da durdurulabilir. Bu karar derhal Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı ile Başbakanlık Çevre Müsteşarlığına bildirilir.

 

             Madde 20 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)



             Gerçek kişilerden bu Kanunun;

             a) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/2 md.) 8 inci maddesinin birinci fıkrasındaki yasağa uymayanlara 100 bin lira; aynı maddenin ikinci fıkrasındaki yükümlülüğü, yetkili mercilerce usulüne göre yapılan bildirime rağmen yerine getirmeyenlere 500 bin lira,

1236-8

 

             b) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/2 md.) Yönetmelikte gösterilen koruma ve kullanım esaslarına aykırı davranmak suretiyle 9 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki yasaklara uymayanlara 100 bin lira,



             c) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/2 md.) Yönetmelikle belirtilen sınırlamalara uymamak suretiyle 13 üncü maddesine aykırı davranışta bulunanlara 1 milyon lira,

             d) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/2 md.) 14 üncü maddesine aykırı davranışta bulunan ve önlemleri almayanlara 50 bin lira,

             Para cezası verilir.

             Yukarıdaki fiiller kuruluş ve işletmeler tarafından işlendiği takdirde; bu maddede belirtilen cezalar kuruluş ve işletmelere üç katı olarak, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 182 nci maddesi gereğince bilanço esasına göre defter tutması gereken kuruluş ve işletmelere ise bu cezalar beş katı olarak verilir.

             Madde 21 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun;

             a) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/3 md.) 11 inci maddesinin birinci fıkrasındaki yükümlülüğü yerine getirmeyen kuruluş ve işletmelere 1 milyon lira, aynı maddenin üçüncü fıkrasındaki önlemleri almayan kuruluş ve işletmelere 500 bin lira,

             b) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/3 md.) 11 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen haber verme yükümlülüğünü yerine getirmeyen kuruluş ve işletmelere 300 bin lira,

             c) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/3 md.) 12 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere uymayan kuruluş ve işletmelere 500 bin lira,

             Para cezası verilir.

             Bu fiilleri işleyen kuruluş ve işletmeler, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 182 nci maddesi gereğince bilanço esasına göre defter tutması gereken mükelleflerden ise bu maddede belirtilen cezalar üç katı olarak verilir. (1)

             Gemiler için verilecek cezalar:

             Madde 22 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bütün sahillerimizde, karasularımız ile iç sularımız olan Marmara Denizi, İstanbul ve Çanakkale boğazlarında, liman ve körfezlerimiz, tabii ve suni göllerimiz ile akarsularımızda bu Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrasındaki kirletme yasağına uymayan gemiler ile deniz vasıtalarına;

             a) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/4 md.) Balast tahliyesi yapan tankerlerden, 1000 (dahil) gros tona kadar olanlara 5 milyon lira, 1 000 ila 5 000 (dahil) gros ton arasındakilere, 10 milyon lira, 5 000 gros tondan fazla olanlara 50 milyon lira,

             b) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/4 md.) Tankerler dahil diğer gemilerden, her türlü atık ve artık döken, sintine tahliyesi yapanlara 18 (dahil) ila 1000 (dahil) gros ton arasındakilere, 5 milyon lira, 1 000 gros tondan fazla olanlara 10 milyon lira,

             c) (Değişik: 4/6/1986 - 3013/4 md.) 18 (hariç) gros tona kadar olan gemilere ve gemi tarifine uymayan denizi kirleten veya sintine basan (iki zamanlı kıçtan takmalı ve benzine yağ karıştırarak çalışan motorlu teknelerin eksoz kirletmeleri hariç) deniz vasıtalarına 300 bin lira,

             Para cezası verilir. (1)

 

——————————



(1)  Bu maddelerde yeralan para cezaları, 9/7/1998 tarih ve 98/11415 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile beş katına çıkarılmıştır.

1237


 

             Madde 23 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 20,21 ve 22 nci maddelerinde belirtilen fiillerin tekrarı halinde para cezaları bir katı artırılarak verilir.

             Madde 24 – (4/6/1986 tarihli ve 3301 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Yukarıdaki maddelerde gösterilen cezalar doğrudan doğruya mahallin en büyük mülki amiri tarafından verilir. Bu cezalar 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre mal memurluğunca tahsil edilir. Ancak 22 nci maddede gösterilen cezalar:

             a) Büyükşehir Belediye hudutları içinde kalan sahillerimiz, boğazlarımız ile liman ve körfezlerimizde; göl ve akarsularımızda cezalar Büyükşehir Belediye Başkanlıkları tarafından verilir. Cezayı derhal ve defaten ödemeyen ve bu hususta teminat ve kefalet göstermeyen gemiler, diğer deniz vasıtaları seyrüsefer ve faaliyetten men olunur.

             Ceza ödenmediği takdirde, bu ceza 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri gereğince tahsil edilir.

             (Mülga üçüncü paragraf : 10/7/2004-5216/31 md.)

             b) Büyükşehir Belediyelerinin hudutları dışında kalan denizlerimizde cezalar doğrudan doğruya Sahil Güvenlik bot komutanlarınca verilir. Cezayı derhal ve defaten ödemeyen gemiler ve götürülebilen diğer deniz vasıtaları en yakın ve uygun limana götürülerek savcılığa teslim edilir ve bu gemiler hakkında (a) fıkrasında belirtilen hususlar uygulanır.

             Kendi makineleri ile tahrik edilemeyen deniz vasıtaları hakkında gerekli zabıt tutularak, durum en yakın sahildar il veya ilçe merkezindeki savcılığa intikal ettirilir.

             c) Büyükşehir Belediye hudutları dışında kalan yerlerde yapılan kirletmeler ile, deniz, liman, bütün göl ve akarsulara yapılan kirletmeler için mülki amirlerin ceza verme yetkileri saklıdır. Gerekli denetimi yukarıdaki esaslara uygun olarak yaparlar.

             Makbuz karşılığında tahsil edilen para cezaları,mahallin en büyük mal memurluklarına yatırılır.

             Gemi ve deniz araçlarına verilecek cezalarda suçun tespiti, cezanın kesilmesi usulleri ile ceza uygulamasında kullanılacak makbuzların şekli, dağıtımı ve kontrolü hususundaki esaslar yönetmeliklerle belirlenir.

             İdari cezalara itiraz;

             Madde 25 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İdari cezalara karşı, cezanın tebliğ tarihindan itibaren en geç yedi gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebilir.

             İtiraz idarece verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz.

             İtiraz zaruret görülmeyen hallerde, evrak üzerinde inceleme yapılarak en kısa sürede sonuçlandırılır.

             İtiraz üzerine verilen cezalar kesindir.

             Mahkemece verilecek cezalar:

             Madde 26 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             12 nci maddede gösterilen belgeleme yükümlülüğünü yerine getirirken gerçeğe aykırı belge düzenleyenlere fiil daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası hükmolunur.

             12 nci maddedeki yükümlülüğü yerine getirirken yetkili makamlara yanlış ve yanıltıcı bilgi verenlere altı aydan iki yıla kadar hapis cezası verilir.

1238


 

             Madde 29 fıkra bir– (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.) Kirliliğin önlenmesi ve giderilmesine ilişkin faaliyetler teşvik tedbirlerinden yararlandırılır. Bu amaçla her yılın başında belirlenen teşvik sistemine Başbakanlık Çevre Müsteşarlığının görüşü alınarak yeni esaslar getirilir.

             İdari makamlara başvurma:

            Madde 30 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Çevreyi kirleten veya bozan bir faaliyetten zarar gören veya haberdar olan gerçek ve tüzelkişiler, idari makamlara başvurarak bu faaliyetin durdurulmasını isteyebilirler.

             Ek Madde 1 – 4/6/1986 tarihli ve 3301 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 18 inci maddesinin (a), (b), (c) ve (d) fıkralarında öngörülen fona katılma payları ile 20, 21 ve 22 nci maddelerinde belirtilen ceza miktarlarını on katına kadar artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

10 – Anayasa Mahkemesi’nin 15/1/2009 tarihli ve E.: 2006/99,K.: 2009/9 sayılı Kararı  ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde numarası: 10, İşlenemeyen hüküm Geçici Madde 2.)

Madde 10 – fıkra üç - (26/4/2006  tarihli ve  5491 sayılı Kanunun hükmüdür.) Petrol, jeotermal kaynaklar ve maden arama faaliyetleri, Çevresel Etki Değerlendirmesi kapsamı dışındadır.

             İşlenemeyen hüküm Geçici Madde 2 – fıkra bir – (26/4/2006  tarihli  ve  5491 sayılı Kanunun hükmüdür.)  Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte faal durumda olan  işletmelere bu Kanun ve yönetmeliklerle getirilen ek yükümlülüklerin gerçekleştirilmesi için, yönetmeliklerin yayımlanmasından sonra, Bakanlıkça bir yıla kadar süre verilebilir. (1)



 

 


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©www.azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə