İxtisas Redaktorları: Mübariz Qarayev Adil Rəcəbov Redaktorlar: Fikrət Allahverdiyev




Yüklə 1.33 Mb.
səhifə4/9
tarix14.03.2016
ölçüsü1.33 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

94 - (( سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ: عَدَدَ خَلْقِهِ وَرِضَا نَفْسِهِ وَزِنَةَ عَرْشِهِ وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ ))
94. [Subhənəllahi və bihəmdihi, adədə xal­qihi, və rıda nəfsihi, və zinətə arşihi, və midadə kəlimətihi]
94. «Yaratdıqlarının sayı, Özündən razı ol­duğu, Ərşinin ağırlığı və kəlmələrinin çoxluğu qədər həmd edərək Allaha təriflər deyirik!» (səhər üç dəfə)1
95 - (( اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعاً، وَرِزْقاً طَيِّباً، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً ))
95. [Allahummə, inniy əs'əlukə ilmən nafiən və rizqan tayyibən və amələn mu­təqabbilən]
95. «Allahım! Səndən faydalı elm, təmiz ruzi və məqbul əməl diləyirəm!» (hər səhər)2
96 - (( أَسْتَغْفِرُ اللهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ ))
96. [Əstəğfirullahə və ətubu ileyhi]
96. «Allahdan bağışlanma diləyirəm və Ona tövbə edirəm!» (gün ərzində yüz dəfə)1
97 - (( أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ))
97. [Əuzu bikəlimətilləhit-təmməti min şərri mə xaləq]
97. «Yaratdıqlarının şərindən Allahın tam kəlmələrinə sığınıram!» (axşam üç dəfə)2
98 - (( اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَلِّمْ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ ))
98. [Allahummə, salli və səllim alə nə­biyyinə Muhəmməd]
98. «Allahım! Peyğəmbərimiz Muhəmmədə salavat və salam yetir!» (on dəfə)1
(28) Yatağa girərkən oxunan zikrlər
99. «Peyğəmbər səllallahu aleyhi və səlləm hər gecə yatağına uzandıqda əllərini cütləşdi­rib on­ların içinə üfürər, sonra ora:

 بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ                    


Mərhəmətli, Rəhmli Allahın adı ilə! «De: «O Allah Təkdir! Allah [heç kəsə, heç nəyə] Möh­tac deyildir [əksinə, hər bir məxluq Ona möh­tacdır]. O, nə doğub, nə də doğulubdur. Və Onun heç bir tayı-bərabəri də yoxdur!»

 بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ                             


Mərhəmətli, Rəhmli Allahın adı ilə! «De: «Sığınıram sübhün Rəbbinə! Yaratdıqlarının şərindən, çökməkdə olan zülmətin [gecənin] şərindən, düyünlərə yüngülvari tüpürən [cadu­gər] qadınların şərindən və paxıllıq edərkən paxılın şərindən!»

 بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ                           


Mərhəmətli, Rəhmli Allahın adı ilə! «De: «Sığınıram insanların Rəbbinə, insanların Hökm­darına, insanların Tanrısına! Vəsvəsə verənin, [Allahın adı çəkiləndə isə] geri çə­ki­lə­nin [şeyta­nın] şərindən. Hansı ki, insanların kökslərinə vəsvəsə salır, cinlərdən də [olur], insanlardan da!» surələrini oxuyar, daha sonra isə əllərini baş və üz nahiyəsindən baş­layaraq bacar­dığı qədər bədəninin hər yerinə sürtərdi. Beləcə, o, bunu üç dəfə təkrar edərdi».1
100. Yatağa uzananda Kursi ayəsini oxu­maq»2

100 -                                                    



«Allah! Ondan başqa [iba­dətə layiq olan] tanrı yoxdur, [əbə­di] Yaşayandır, Qəyyumdur [kainatı yaradan və onu idarə edəndir, bəndələ­rinin işlərini yoluna qoyan və on­ları qoruyan­dır]. Onu nə mürgü tutar, nə də yuxu. Göy­lər­də və yerdə nə varsa, Onundur. Onun izni ol­madan Onun yanında kim havadarlıq edər? O, on­ların [yaran­mışların] önlərində və arxaların­da olanı [nə olub, nə olur və nə olacağını] bilir. Onlar Onun elmindən Onun is­tədiyin­dən başqa heç bir şey qavraya bilməzlər. Onun Kürsüsü göyləri və yeri əhatə edir. Bunları qoruyub sax­lamaq Ona ağır gəlmir. O, Ucadır, Böyük­dür!»
101 -                                                                               
101. «[Allahın göndərdiyi] Elçi öz Rəbbin­dən ona nazil edilənə [Qurana] iman gətir­di, möminlər də [buna iman gətirdilər]. Hamısı Allaha, Onun mələklərinə, Onun kitablarına və Onun elçilərinə iman gətir­dilər. [On­lar dedi­lər]: «Biz Onun elçiləri arasında fərq qoymu­ruq!» Onlar dedilər: «Eşidirik və itaət edirik! Ey Rəbbimiz Səndən bağış­lanma diləyirik və dönüş Sənədir!» Allah hər kəsi yalnız onun qüvvəsi çatdığı qədər yükləyər. [Hər kə­sin] qazandığı [xeyir yalnız] onun özünə, qazandığı [şər də yalnız] onun əleyhinə­dir. «Ey Rəbbi­miz, unut­saq və ya xəta etsək bizi cəzalandır­ma! Ey Rəbbimiz, bizdən əv­vəlkilərə yüklədi­yin kimi, bizə də ağır yük yükləmə! Ey Rəbbi­miz, gücü­müz çatmayanı da bizə yükləmə! Bi­zi əfv et, bizi bağışla və bizə rəhm et! Sən bi­zim Hamimizsən! Kafir camaata qələbə çal­maqda bizə yardım et!» əl-Bəqərə surəsi (285-286)1
102 - (( بِاسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي، وَبِكَ أَرْفَعُهُ، فَإِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ ))
102. [Bismikə rabbiy vəda'tu cənbiy və bikə ər­fəuhu. Fəin əmsəktə nəfsiy fərhəm­hə və in ərsəltəhə fəhfəzhə bimə təhfəzu bihi iba­dəkəs-salihin]
102. «Ey Rəbbim! Sənin adınla1 böyrümü ye­rə qoydum, Sənin sayəndə də qaldıraram. Ruhumu tutub saxlasan, ona rəhm et! Onu bu­raxsan, əməlisaleh qullarını qoruduğun kimi onu da qoru!»2
103 - (( اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَ نَفْسِي وَأَنْتَ تَوَفَّاهَا، لَكَ مَمَاتُهَا وَمَحْيَاهَا، إِنْ أَحْيَيْتَهَا فَاحْفَظْهَا، وَإِنْ أَمَتَّهَا فَاغْفِرْ لَهَا. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ))
103. [Allahummə, innəkə xaləqtə nəf­siy, və əntə təvaffahə, ləkə məmatuhə və məhyahə, in əhyəytəhə fəhfəzhə, və in əməttəhə fəğfir ləhə. Allahummə, inniy əs'əlukəl-afiyətə]
103. «Allahım! Canımı Sən yaratdın, Sən də onu alacaqsan. Onu öldürmək də, dirilt­mək də Sənə məxsusdur. Onu diriltsən, qoru, öldürsən, bağışla! Allahım! Səndən salamatlıq diləyi­rəm!»1
104 - (( اللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ ))
104. [Allahummə, qiniy əzabəkə yəumə təb'asu ibadəkə]
104. «Allahım!2 Bəndələrini dirildəcəyin gün məni Öz əzabından qoru!»3
105 - (( بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ أَمُوتُ وَأَحْيَا ))
105. [Bismikə, Allahummə əmutu və əhya]
105. «Allahım! Sənin adınla ölür və dirili­rəm!»1

106. Otuz üç dəfə təsbih (Subhanəllah!) otuz üç dəfə təhmid (əlhəmdulilləh!) otuz dörd dəfə təkbir (Alla­hu Əkbər) demək.2


107 - (( اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ، وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى، وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَاْلإِنْجِيلِ، وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ. اللَّهُمَّ أَنْتَ اْلأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ اْلآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ ))
107. [Allahummə, rabbəs-səmavatis-səb'i və rabbəl-arşil-azim. Rabbənə və rabbə kulli şeyin, faliqal-həbbi vən-nəva, munzilət-təurati vəl-inciyli vəl-furqan. Əuzu bikə min şərri kulli şeyin əntə axi­zun bina­siyətihi. Allahummə, əntəl-əvvə­lu fəleysə qabləkə şeyun, və əntəl-axiru fəleysə bə'dəkə şeyun, və əntəz-zahiru fə­leysə fəuqakə şeyun, və əntəl-batinu fə­leysə dunəkə şeyun, iqdi annəd-deynə və əğninə minəl-fəqri]
107. «Allahım! Yeddi qat səmanın Rəbbi, böyük Ərşin Rəbbi, bizim Rəbbimiz və hər bir şeyin Rəbbi! Toxumu və çəyirdəyi cücərdib çat­ladan, Tövratı, İncili və Furqanı nazil edən! Kəkilindən tutduğun (idarə etdiyin) hər bir şe­yin şərin­dən Sənə sığınıram. Allahım! Sən Əv­vəlsən, Səndən əvvəl heç nə yoxdur. Sən Axır­san, Səndən sonra heç nə yoxdur. Sən Zahir­sən, Səndən üstə heç nə yoxdur. Sən Batinsən, Səndən iç üzdə heç nə yoxdur! Borcumuzu ödə, bizi yoxsulluqdan qurtar!»1
108 - (( الْحَمْدُ للهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا، وَكَفَانَا، وَآوَانَا، فَكَمْ مِمَّنْ لاَ كَافِيَ لَهُ وَلاَ مُؤْوِيَ ))
108. [Əlhəmdulilləhil-ləzi ət'amənə və səqanə və kəfanə və əvanə, fəkəm min­mən lə kafiyə ləhu və lə mu'viyə]
108. «Bizi yedirdən, içirdən, qoruyan və bizə sığınacaq verən Allaha həmd olsun! Neçə-neçə şəxslər vardır ki, onların nə bir qoruyanı, nə də bir sığınacaq verəni var!»1
109 - (( اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَاْلأَرْضِ، رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ، وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءًا، أَوْ أَجُرَّهُ إِلىَ مُسْلِمٍ ))
109. [Allahummə, aliməl-ğaybi vəş-şə­hadəti, fatirəs-səmavati vəl-ard. Rabbə kulli şeyin və məliykəhu. Əşhədu ən lə ilahə illə ənt. Əuzu bikə min şərri nəfsiy və min şərriş-şeytani və şirkihi, və ən əq­tərifə alə nəfsiy suən əu əcurrahu ilə mus­limin]
109. «Göyləri və yeri yaradan, qeybdə və aş­kar­da olanı Bilən Allahım! Hər şeyin Rəbbi və Hökmdarı! Şahidlik edirəm ki, Səndən başqa məbud yoxdur. Nəfsimin şərin­dən, şeytanın şərindən və şirkindən, özümə pislik etmək­dən yaxud onu bir müsəlmana yetirməkdən Sənə sığı­nıram!»1
110. Peyğəmbər səllallahu aleyhi və səlləm “əs-Səcdə” və “əl-Mulk” surələrini oxumadan yat­maz­dı. 2
111 - (( اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ نَفْسِي إِلَيْكَ، وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ، وَوَجَّهْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ، وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ، رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ، لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَا مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ، آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ ))
111. [Allahummə, əsləmtu nəfsiy iley­kə, və fəvvədtu əmriy ileykə, və vəccəhtu vachiy ileykə, və əlcə'tu zahriy ileykə, rağbətən və rahmətən ileyk. Lə məlcə'ə və lə məncəə minkə illə ileyk. Aməntu biki­tabikəl-ləzi ənzəltə və binəbiyyikəl-ləzi ərsəltə]
111. «Allahım!1 Sənə ümid edərək və Sən­dən qorxaraq canımı Sənə təslim etdim, işimi Sənə həvalə etdim, üzümü Sənə çevirdim, kü­rəyimi Sənə etibar etdim. Sığınacaq və Səndən (əzabından) xilas olmaq üçün nicat yeri yalnız Sənə yönəlməkdir. Sənin nazil etdiyin Kitaba və göndərdiyin Peyğəmbərə iman gətirdim!»2
(29) Gecə yatarkən bir tərəfdən digər tərəfə çevrildikdə edilən dua
112 - (( لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ، رَبُّ السَّمَوَاتِ وَاْلأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ ))
112. [Lə ilahə illəllahul-vahidul-qahhar, Rabbus-səmavati vəl-ard və mə bəynəhu­məl-azizul-ğaffər]
112. «(Hər şeyə) Qalib gələn, Tək Allahdan başqa məbud yoxdur! (O,) göylərin, yerin və onların arasın­da olanların Qüdrətli və Bağışla­yan Rəbbi­dir!»1

(30) Yuxuda həyəcan və qorxu keçirən, dəhşətə gələn və (başqa bu kimi) hallarda oxunan dua
113 - (( أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ غَضَبِهِ وَعِقَابِهِ، وَشَرِّ عِبَادِهِ، وَمِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَأَنْ يَحْضُرُونِ ))
113. [Əuzu bi kəlimətilləhit-təmməti min ğadabihi və iqabihi, və şərri ibədihi, və min həməzatiş-şəyatin və ən yəhduru­niy]
113. «Qəzəbindən və cəzasından, qullarının şərindən, şeytanların vəsvəsələrindən və mənə yaxın gəlmələrindən Allahın tam kəlmələrinə sığınıram!»1
(31) Pis yuxu görən nə etməlidir
114. «Üç dəfə sol tərəfinə tüpürməli».2

«Üç dəfə şeytandan və gördüyünün şərindən Allaha sığınmalı».3

«Onu heç kəsə danışmamalı».4

«Digər böyrü üstə çevrilməli».5


115. «Əgər istəsə, qalxıb namaz qılsın».6
(32) Vitr namazında edilən qunut duası
116 - (( اللَّهُمَّ اهْدِنِي فِيمَنْ هَدَيْتَ، وَعَافِنِي فِيمَنْ عَافَيْتَ، وَتَوَلَّنِي فِيمَنْ تَوَلَّيْتَ، وَبَارِكْ لِي فِيمَا أَعْطَيْتَ، وَقِنِي شَرَّ مَا قَضَيْتَ، فَإِنَّكَ تَقْضِي وَلاَ يُقْضَى عَلَيْكَ، إِنَّهُ لاَ يَذِلُّ مَنْ وَالَيْتَ، [وَلاَ يَعِزُّ مَنْ عَادَيْتَ،] تَبَارَكْتَ رَبَّنَا وَتَعَالَيْتَ ))

116. [Allahumməhdiniy fiymən hədey­tə, və afiniy fiymən afeytə, və təvalləniy fiymən təvalleytə, və barik liy fiymə ə'teytə, və qıniy şərra mə qadeytə, fəinnə­kə təqdi və lə yuqda aleykə, innəhu lə yə­zillu mən valeytə, [və lə yə'izzu mən adeytə] təbarəktə Rabbənə və təaleytə]


116. «Allahım! Hidayət verdiyin kimsələr arasında mənə də hidayət ver! Salamatlıq bəxş etdiyin kimsələr arasında mənə də salamatlıq bəxş et! Dost qəbul etdiyin kimsələr arasında məni də dost qəbul et! Mənə verdiklərini bərə­kətli et! Qərar verdiyin şeylərin şərindən məni qoru! (Hər şeyə) Sən qərar verirsən, Sənin üçün isə qərar verilməz. Dost qəbul etdiyin kimsə zəlil olmaz. [Düşmənçilik etdiyin kəs isə qüdrətli olmaz.] Ey Rəbbimiz! Sən xeyir­xahsan və ucasan!»1

117 - (( اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ، لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ ))
117. [Allahummə inniy əuzu birıdakə min səxatikə, və bimuafatikə min uqubəti­kə, və əuzu bikə minkə, lə uhsi sənaən aleykə, əntə kəmə əsneytə alə nəfsikə]
117. «Allahım! Sənin qəzəbindən razılığına, cəzandan əfvi­nə sığınıram. Səndən Sənə pənah aparıram. Mən Səni (layiqincə) tərif edə bil­mərəm. Sən Özün Özünü tərif etdiyin kimi­sən!»2
118 - (( اللَّهُمَّ إِيَّاكَ نَعْبُدُ، وَلَكَ نُصَلِّي وَنَسْجُدُ، وَإِلَيْكَ نَسْعَى وَنَحْفِدُ، نَرْجُو رَحْمَتَكَ، وَنَخْشَى عَذَابَكَ، إِنَّ عَذَابَكَ بِالْكَافِرِينَ مُلْحَقٌ. اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْتَعِينُكَ، وَنَسْتَغْفِرُكَ، وَنُثْنِي عَلَيْكَ الْخَيْرَ، وَلاَ نَكْفُرُكَ، وَنُؤْمِنُ بِكَ، وَنَخْضَعُ لَكَ، وَنَخْلَعُ مَنْ يَكْفُرُكَ ))
118. [Allahummə iyyəkə nə'budu, və lə­kə nusalli və nəscudu, və ileykə nəs'a və nəhfidu, nərcu rahmətəkə və nəxşə əzabə­kə, inna əzabəkə bil-kafiriynə mulhəq. Allahummə inna nəstə'iynukə və nəstəğfi­rukə və nusni aleykəl-xayra və lə nəkfuru­kə, və nu'minu bikə və nəxdau ləkə və nəxləu mən yəkfurukə]
118. «Allahım! Biz yalnız Sənə ibadət edi­rik! Sənin üçün namaz qılır və Sənə səcdə edi­rik. Sənə doğru can atır və qulluq etməyə tələ­sirik. Sənin mərhəmətini diləyir və Sənin əza­bından qorxuruq. Əlbəttə, əzabın kafirlərə ye­tişəcək. Allahım! Səndən kömək istəyir və Səndən bağışlanma diləyirik. Xeyri (Sənə) aid edib Sənə tərif deyirik və Sənə qarşı küfr etmi­rik. Sənə iman gətirir və Sənə boyun əyirik. Sənə qarşı küfr edənləri tərk edirik!»1
(33) Vitr namazının salamından sonra edilən zikr
119. Üç dəfə:
(( سُبْحَانَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ ))
[Subhanəl-Məlikil-Quddus]
«Müqəddəs Hökmdar pak və nöqsansızdır!» deyir, üçüncü dəfə isə səsini qaldırıb uzadaraq:
(( رَبِّ الْمَلاَئِكَةِ وَالرُّوحِ ))
[Rabbil-məlaikəti və-r-Ruh]

[«...Mələklərin və Ruhun Rəbbi!»] deyir.2


(34) Üzüntü və kədər anında oxunan dua
120 - (( اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ، ابْنُ عَبْدِكَ، ابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلاَءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي ))
120. [Allahummə inniy abdukə, ibnu abdikə, ibnu əmətikə, nasıyətiy biyədikə, madın fiyyə hukmukə, adlun fiyyə qada­ukə, əs'əlukə bikulli ismin huvə ləkə, səm­meytə bihi nəfsəkə, əu ənzəltəhu fi kitəbi­kə, əu alləmtəhu əhədən min xalqikə, əu istə'sərtə bihi fi ilmil-ğaybi indəkə, ən təc'aləl-Qur'anə rəbiya qalbiy, və nura sadriy, və cəlaə huzniy, və zəhabə həm­miy]
120. «Allahım! Mən Sənin qulunam, qulu­nun oğluyam, kənizinin oğluyam! Kəkilim (məni idarə etmək) Sənin əlindədir. Barəmdə verdiyin hökm yerinə yetəndir. Mənə yazdığın tale ədalətlidir. Sənə, Özünə verdiyin və ya Ki­tabında nazil etdiyin yaxud yaratdıqlarından kiməsə öyrətdiyin yaxud da Öz yanında olan qeyb elmində saxladığın Özünə aid olan hər bir adla yalvarıram ki, Quranı qəlbimin baharı və köksümün nuru et, üzüntümün aradan qalx­ması və kədərimin getməsi (üçün səbəb) et!»1
121 - (( اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ، وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ))

121. [Allahummə inniy əuzu bikə min­əl-həmmi vəl-həzəni, vəl-aczi vəl-kəsəli, vəl-buxli vəl-cubni, və daləid-deyni və ğaləbətir-ricali]


121. «Allahım! Üzüntü və kədərdən, acizlik və tənbəllikdən, xəsislik və qorxaqlıqdan, borc altında qalmaqdan və insanların (məni) sıxış­dırmasından Sənə sığınıram!»2
(35) Sıxıntı anında oxunan dua
122 - (( لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَرَبُّ اْلأَرْضِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمُ ))
122. [Lə ilahə illəllahul-aziymul-həliym lə ilahə illəllahu Rabbul-arşil-aziym, lə ilahə illəllahu Rabbus-səməvati bə Rab­bul-ardı və Rabbul-arşil-kəriym]
122. «Əzəmətli, Həlim olan Allahdan başqa məbud yoxdur! Ərşin Əzəmətli Rəbbi olan Allahdan başqa məbud yoxdur! Göylərin, Rəb­bi, yerin Rəbbi və Ərşin Səxavətli Rəbbi olan Allahdan başqa məbud yoxdur!»1
123 - (( اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو، فَلاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ ))
123. [Allahummə rahmətəkə ərcu, fələ təkilniy ilə nəfsiy tarfətə aynin, və əslih liy şə'niy kulləhu, lə ilahə illə ənt]
123. «Allahım! Sənin mərhəmətini diləyi­rəm! Məni bir göz qırpımı belə başlı-başına buraxma! Bütün işlərimi yoluna qoy! Səndən başqa məbud yoxdur!»1

124 - (( لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ))
124. [Lə ilahə illə əntə. Subhanəkə, in­niy kuntu minə-z-zalimin]
124. «Səndən başqa məbud yoxdur. Sən pak və müqəddəssən! Həqiqətən, mən zalımlardan olmuşam!»2

125 - (( اللهُ اللهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا ))
125. [Allahu, Allahu Rabbiy! Lə uşriku bihi şeyən]
125. «Allahdır, Allahdır mənim Rəbbim! Mən heç bir şeyi ona şərik qoşmuram!»3
(36) Düşmən və ixtiyar sahibi ilə rastlaşarkən edilən dua
126 - (( اللَّهُمَّ إِنَّا نَجْعَلُكَ فِي نُحُورِهِمْ وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ شُرُورِهِمْ ))

126. [Allahummə inna nəc'alukə fi nu­hurihim və nəuzu bikə min şururihim]


126. «Allahım! Onların yaxasını Sənə tap­şı­rırıq və onların şərindən Sənə sığınırıq!»1
127 - (( اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدِي، وَأَنْتَ نَصِيرِي، بِكَ أَجُولُ، وَبِكَ أَصُولُ، وَبِكَ أُقَاتِلُ ))
127. [Allahummə əntə adudiy və əntə nəsıyriy, bikə əculu və bikə əsulu və bikə uqatilu]
127. «Allahım! Dayağım Sənsən, köməyim Sənsən. Sənin sayəndə hərəkət edir, Sənin sa­yəndə (düşmənin üstünə) atılır və Sənin sayən­də vuruşuram!»1
128 - (( حَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ))

128. [Həsbunəllahu və ni'məl-vəkil]


128. «Allah bizə bəs edər. O nə gözəl Vəkil­dir!»2
(37) Rəhbərin zülmündən qorxan kimsənin etdiyi dua
129 - (( اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ، وَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، كُنْ لِي جَاراً مِنْ فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ، وَ أَحْزَابِهِ مِنْ خَلاَئِقِكَ ؛ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَوْ يُطْغَى، عَزَّ جَارُكَ، وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ، وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ ))
129. [Allahummə Rabbəs-səmavatis-səb'i və Rabbəl-arşil-aziym kun liy cəran min fulən ibni fulənin1 və əhzabihi min xaləiqikə, ən yəfruta aleyyə əhədun min­hum, əu yətğa, azzə carukə və cəllə səna­ukə və lə ilahə illə ənt]
129. «Allahım! Yeddi qat səmanın Rəbbi, böyük Ərşin Rəbbi! Filankəs oğlu filankəsdən (həmin şəxsin adı deyilir) və yaratdıqlarından olan onun köməkçilərindən mənim üçün hima­yəçi ol ki, onlardan heç biri mənə zərər vermə­sin və ya (mənə qarşı) azğınlaşaraq həddini aş­masın. Sənin himayə etdiyin kimsə qüdrətlidir. Uca təriflər Sənədir. Və Səndən baçqa məbud yox­dur!»1
130 - (( اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَعَزُّ مِنْ خَلْقِهِ جَمِيعاً، اللَّهُ أَعَزُّ مِمَّا أَخَافُ وَ أَحْذَرُ، أَعُوذُ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ، الْمُمْسِكِ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ أَنْ يَقَعْنَ عَلَى الأَرْضِ إِلاَّ بِإِذْنِهِ، مِنْ شَرِّ عَبْدِكَ فُلاَنٍ، وَ جُنُودِهِ وَ أَتْبَاعِهِ وَ أَشْيَاعِهِ، مِنَ الْجِنِّ وَ اْلإِنْسِ، اللَّهُمَّ كُنْ لِي جَاراً مِنْ شَرِّهِمْ، جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ عَزَّ جَارُكَ، وَ تَبَارَكَ اسْمُكَ، وَ لاَ إِلَهَ غَيْرُكَ ))

130. [Allahu Əkbər, Allahu ə'azzu min xalqihi cəmiyan, Allahu ə'azzu mimmə əxafu və əhzəru, əuzu billəhil-ləzi lə ilahə illə huvə, əlmumsikis-səməvatis-səb'i ən yəqa'nə aləl-ardı illə bi iznihi, min şərri ab­dikə fulənin,1 və cunudihi və ətbaihi və əşyaihi minəl-cinni vəl-insi, Allahummə kun liy cəran min şərrihim, cəllə sənaukə və azzə cərukə və təbarəkəsmukə və lə ilahə ğayrukə]


130. «Allah ən Böyükdür! Allah bütün yarat­dıqlarından qüdrətlidir. Allah qorxduğum və həzər etdiyim hər şeydən qüdrətlidir. (Allahım!) Sənin filan qulunun şərindən, onun cinlərdən və insanlardan olan qoşunundan, kö­məkçilərindən və tərəfdarlarından, Özündən başqa məbud olmayan, Öz izni olmadan yerin üzərinə düşməsin deyə yeddi göyü saxlayan, Allaha sığınıram. Allahım! Onların şərindən məni himayə et. Uca təriflər Sənədir. Sənin hi­mayə etdiyin kimsə qüdrətldir. Sənin adın mü­barəkdir və Səndən başqa məbud yoxdur!»2
(38) Düşmənə qarşı edilən dua
131 - (( اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، اهْزِمِ الأَحْزَابَ، اللَّهُمَّ اهْزِمْهُمْ وَ زَلْزِلْهُمْ ))
131. [Allahummə munziləl-kitəbi, səriy­al-hisabi ihzimil-əhzabə, Allahummə-hzim­hum və zəlzilhum]
131. «Kitabı nazil edən, haqq-hesabı tez çə­kən Allahım! (Düşmənlərdən olan) dəstələri darmadağın et! Allahım, onları darmadağın et və onları sarsıt!»1
(39) Hər hansı bir camaatdan qorxan kimsənin etdiyi dua
132 - (( اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ ))

132. [Allahummək-finiyhim bimə şi'tə]


132. «Allahım, istədiyin kimi məni onlardan qoru!»1
(40) İmanda şəkkə düşənin duası
133. «(O kəs) Allaha sığınmalı».2

«Şəkk etdiyi şeyi tərk etməli».3

1   2   3   4   5   6   7   8   9


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©www.azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə